W rozdziale pierwszym monografii przedstawiono stan wiedzy na temat projektowania funkcjonalnego. Uwzględniono ogólną procedurę projektowania, a także bloki funkcjonalne z wyszczególnieniem dwóch wariantów metody stosowanej w projektowaniu układów hydrostatycznych. W drugim rozdziale omówiono: cel, tezę oraz zakres pracy. Kolejny rozdział prezentuje trzeci wariant biblioteki podzespołów funkcjonalnych. Czwarty rozdział związany jest z zagadnieniem wprowadzenia teorii algorytmu genetycznego do projektowania funkcjonalnego układów hydrostatycznych. W piątym rozdziale przedstawiono ogólny zarys teorii algorytmu genetycznego. Opisano poszczególne elementy algorytmu, takie jak kodowanie, operacje genetyczne, funkcja przystosowania i kryterium zatrzymania algorytmu. W rozdziale szóstym zawarto dokładny opis implementacji algorytmu genetycznego na potrzeby projektowania funkcjonalnego układów hydrostatycznych. W związku z tym szczegółowo scharakteryzowane zostały procedury związane z zapisem schematów funkcjonalnych na potrzeby pracy algorytmu, a więc z kodowaniem. Pokazano działanie procedur związanych z przygotowaniem danych wejściowych programu. Przedstawiono procedury związane z samą pracą algorytmu, a więc generowanie populacji początkowej, wygląd funkcji przystosowania, jak również operacje genetyczne i wybrane na potrzeby projektowania kryterium zatrzymania algorytmu. Na zakończenie opisano sposób korekcji schematów funkcjonalnych uzyskanych w wyniku pracy algorytmu. Kolejny rozdział poświęcono etapom tworzenia schematów funkcjonalnych w przygotowanym programie komputerowym HydroCAD-Schematy. W rozdziale ostatnim, ósmym, skupiono się na badaniu wpływu rozmiaru populacji oraz liczby pokoleń na wyniki działania programu na podstawie wartości funkcji przystosowania schematów. Pozwoli to na określenie, jakie wartości rozmiaru populacji oraz liczby pokoleń pozwalają na uzyskanie poprawnych schematów funkcjonalnych układów hydrostatycznych.